Αλήθειες ή μύθοι. 5 φορολογικές πεποιθήσεις που ‘κοστίζουν’.

Στη φορολογία κυκλοφορούν δεκάδες “κανόνες” που όλοι έχουμε ακούσει από κάποιον γνωστό, συνάδελφο ή ακόμη και από επαγγελματίες. Το πρόβλημα είναι ότι αρκετοί από αυτούς δεν ισχύουν ή ισχύουν μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις

Ας δούμε από τους πιο συνηθισμένους φορολογικούς μύθους.

Μύθος 1: Αν δεν έχω κέρδος, δεν πληρώνω φόρο

Η αλήθεια: Δεν είναι πάντα έτσι.

Είναι λογικό να πιστεύει κανείς ότι μια επιχείρηση που δεν είχε κέρδη δεν έχει καμία φορολογική επιβάρυνση. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Ανάλογα με τη νομική μορφή της επιχείρησης και την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, μπορεί να υπάρχουν:

• – ελάχιστα τεκμαρτά εισοδήματα ή αντικειμενικά κριτήρια,
• – τέλος επιτηδεύματος (όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται),
• – ασφαλιστικές εισφορές,
• – ΦΠΑ ή άλλες φορολογικές υποχρεώσεις που δεν συνδέονται με το αν υπήρξε κέρδος.

Με άλλα λόγια, το ότι μια χρήση είναι ζημιογόνα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η επιχείρηση δεν έχει καμία οικονομική υποχρέωση προς το Δημόσιο.

Μύθος 2: Αν κόψω περισσότερες αποδείξεις ή τιμολόγια, θα πληρώσω περισσότερο φόρο.

Η αλήθεια: Ο φόρος υπολογίζεται στο πραγματικό αποτέλεσμα της επιχείρησης, όχι στον αριθμό των παραστατικών

Η φράση “όσο περισσότερα κόβω, τόσο περισσότερο φόρο πληρώνω” αποτελεί μια συχνή παρανόηση.

Στην πραγματικότητα, η έκδοση όλων των νόμιμων παραστατικών αποτελεί υποχρέωση. Αλλά ο φόρος εισοδήματος προκύπτει από τα καθαρά κέρδη, δηλαδή από τα έσοδα αφού αφαιρεθούν οι νόμιμα εκπιπτόμενες δαπάνες.

Το πρόβλημα δεν είναι η έκδοση του παραστατικού. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν αποκρύπτονται έσοδα, κάτι που μπορεί να επιφέρει σημαντικά πρόστιμα και φορολογικές κυρώσεις.

Μύθος 3: Όλα τα έξοδα της επιχείρησης εκπίπτουν

Η αλήθεια: Όχι. Εκπίπτουν μόνο όσα πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Ίσως είναι ο πιο διαδεδομένος μύθος.

Η κλασική ερώτηση που δεχόμαστε: Αυτό περνάει στα έξοδα; δεν έχει μια απλή απάντηση “ναι” ή “όχι”.

Η σωστή ερώτηση είναι: “Μπορώ να αποδείξω ότι αυτή η δαπάνη έγινε για τις ανάγκες της επιχείρησής μου;”

Ο νόμος δεν εξετάζει μόνο αν υπάρχει τιμολόγιο. Εξετάζει αν η δαπάνη:

• – συνδέεται με την επιχειρηματική δραστηριότητα,
• – είναι πραγματική,
• – τεκμηριώνεται επαρκώς,
• – έχει καταχωριστεί σωστά στα λογιστικά αρχεία.

Για παράδειγμα, χαρτικά, αναλώσιμα, είδη καθαριότητας ή καφές για τον χώρο υποδοχής των πελατών μπορούν, ανάλογα με τη φύση και τις ανάγκες της επιχείρησης, να αποτελούν συνήθεις λειτουργικές δαπάνες.

Αντίθετα, μια αγορά που εξυπηρετεί αποκλειστικά προσωπικές ανάγκες, ακόμη και αν εκδοθεί στο ΑΦΜ της επιχείρησης, δεν αποκτά αυτομάτως φορολογική αναγνώριση.

Με απλά λόγια, το παραστατικό είναι απαραίτητο, αλλά δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η ουσία της συναλλαγής και η σύνδεσή της με τη λειτουργία της επιχείρησης είναι αυτή που κρίνει αν μια δαπάνη μπορεί να αναγνωριστεί φορολογικά.

Μύθος 4: Αφού έχω POS, η εφορία βλέπει τα πάντα σε πραγματικό χρόνο

Η αλήθεια: Το POS είναι ένα εργαλείο πληρωμών, όχι ένας μηχανισμός άμεσου φορολογικού ελέγχου.

Τα τελευταία χρόνια οι ταμειακές μηχανές, τα POS και οι ψηφιακές πλατφόρμες της ΑΑΔΕ έχουν διασυνδεθεί σημαντικά.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε συναλλαγή μετατρέπεται αυτόματα σε ολοκληρωμένο φορολογικό έλεγχο εκείνη τη στιγμή. Τα δεδομένα διαβιβάζονται από την ΑΑΔΕ στο πλαίσιο των ελεγκτικών μηχανισμών.

Με λίγα λόγια, το POS αυξάνει σημαντικά τη διαφάνεια, αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε πληρωμή ελέγχεται αυτόματα και άμεσα.

Μύθος 5: Αν αργήσω μια μέρα να πληρώσω δεν έγινε κάτι

Η αλήθεια: Ακόμη και μια μέρα καθυστέρησης μπορεί να έχει συνέπειες

Οι φορολογικές υποχρεώσεις συνοδεύονται από συγκεκριμένες προθεσμίες.

Εκπρόθεσμη πληρωμή μπορεί να οδηγήσει σε:

• – τόκους εκπρόθεσμης καταβολής,
• – προσαυξήσεις όπου προβλέπονται,
• – απώλεια ευνοϊκών ρυθμίσεων ή δόσεων, ανάλογα με την περίπτωση.

Γι’ αυτό η έγκαιρη παρακολούθηση των υποχρεώσεων είναι πολύ πιο σημαντική από όσο φαίνεται.

Συμπέρασμα

Οι περισσότεροι φορολογικοί μύθοι ξεκινούν από μία μικρή δόση αλήθειας που με τα χρόνια μετατρέπεται σε “κανόνα”. Όμως η φορολογική νομοθεσία αλλάζει συχνά και κάθε περίπτωση έχει τις ιδιαιτερότητές της.

Πριν πάρετε μια οικονομική ή επιχειρηματική απόφαση βασισμένη σε όσα “ακούγονται” συμβουλευτείτε τον λογιστή σας. Μια σωστή συμβουλή σήμερα μπορεί να σας γλιτώσει από σημαντικό κόστος αύριο.

Πηγές:

• Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (Ν.4172/2013) άρθρα 22 και 23 για τις εκπιπτόμενες και μη εκπιπτόμενες επιχειρηματικές δαπάνες. https://www.taxheaven.gr/news/23877/h-apofash-gia-tis-ekpiptomenes-dapanes-ta-shmantikotera-shmeia-ths
• Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ): Ψηφιακές διαδικασίες, myDATA και διασύνδεση φορολογικών μηχανισμών. https://aade.gr/mydata